„Urodził się w Moskwie w 1877 roku. Duży wpływ na młodego inżyniera, jego psychikę, widzenie świata, duchowość miał znawca jogi i kabały o nazwisku Wróbel. Nauczył on go rozwijania psychicznych zdolności, przepowiedział, że stanie się sławny. Tajemniczy mędrzec z Homla prorokował też wskrzeszenie Polski.
Ossowiecki był głęboko wierzącym i praktykującym katolikiem, choć miał własną koncepcję religijnofilozoficzną świata. Oparta była ona też częściowo na wiedzy ezoterycznej Dalekiego Wschodu i polopublikowaniu w 1939 roku na łamach bardzo poczytnego przed II wojną światową dziennika „Ilustrowany Kuryer Codzienny" (dokładnie w numerze 86 z 27 marca dop. ZP). Jak informuje dopisek proroctwo ukazało się wcześniej w książce M. H. Szpyrkówny „Trzy proroctwa" z 1939 r.
Wizje medium K. K. powodują wstrząs
Otóż właśnie tam znalazłem jeszcze cztery teksty komunikatów tajemniczego pana K. K., z których wspomniany powyżej wydał mi się najbardziej interesujący. Jeśli chodzi o Marię Helenę Szpyrkownę, to była ona literatką i jednocześnie interesowała się różnymi zjawiskami „metapsychicznymi", mediumicznymi. Niektórzy jej przypisują nawet literackie wierszowane opracowanie przepowiedni z Tęgoborzy. Czyjej ręka upiększyła także wizje pana K. K. Na pewno tego wykluczyć nie można. Jak sądzę proroctwo pana K. K. nie ujrzało dotąd świata dziennego w opracowaniach książkowych, ale też drukach ulotnych, ponieważ zapewne autorzy nie docierali do źródłowej publikacji Szpyrkówny. Z drugiej strony być może nie zachęcał do zainteresowania tą przepowiednią jej nieco moralizatorskomistycznowizjonerski charakter, pełen społecznej dydaktyki. Szpyrkówna we wstępie zapowiadając wizje pana K. K. twierdzi, że „zawsze powodują one pewien wstrząs psychiczny, pewien moment zastanowienia nad istotnymi wartościami, poryw ku zaniechanym dziedzinom ducha. Są niejako głosem prostującym ścieżki. A za takim głosem ludzkość tęskni nie mniej niż tęskniła przed dwoma tysiącami lat". Dodam jeszcze, że dzisiaj z proroctwem warto zapoznać się także dlatego, że od momentu jego opublikowania pewne rzeczy zapowiadane już się spełniły.“(14)